Η μοδίστρα που έντυσε τον «Καποδίστρια»
Άρτεμις Ισουφλλάρι: Η μοδίστρα που έντυσε τον «Καποδίστρια» στη μεγάλη οθόνη – «Ήταν μεγάλη τιμή, δέχτηκα αμέσως»
«Αυτό που δεν είχα συνειδητοποιήσει όταν ξεκίνησα τη δουλειά ήταν το μέγεθος της προσωπικότητας του κυβερνήτη»
«Κατά κάποιον τρόπο αυτή η δουλειά με βρήκε, δεν την έψαχνα. Μ’ αρέσουν πολύ τα ρούχα εποχής και είχα μεγάλη επιθυμία να ράψω, ειδικά αντρικά ρούχα που δεν είχα ξαναφτιάξει. Έτσι όταν μου προτάθηκε το 2023 από τον ενδυματολόγο Μιχάλη Σδούκο να κάνω δυο κοστούμια του ‘Καποδίστρια’, δέχτηκα αμέσως. Αυτό που δεν είχα συνειδητοποιήσει όταν ξεκίνησα τη δουλειά ήταν το μέγεθος της προσωπικότητας του κυβερνήτη. Μετά την ταινία κατάλαβα πόσο σπουδαίος ήταν αυτός ο άνθρωπος, πόσο δόθηκε στον λαό, στην Ελλάδα».
Η Άρτεμις Ισουφλλάρι είναι σχεδιάστρια και μοδίστρα και είχε την τύχη, όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, να ράψει δύο από τα πιο εμβληματικά κοστούμια που φόρεσε ο ηθοποιός Αντώνης Μυριαγκός στην ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας».
Τα δύο εμβληματικά κοστούμια του κυβερνήτη
Η ίδια εξηγεί πως ξεκίνησε με το επίσημο κοστούμι που θα φορούσε ο ηθοποιός στη σκηνή της δολοφονίας του Καποδίστρια, όπως ακριβώς αποτυπώνεται στους πίνακες: μια μαύρη ρεντιγκότα, με όλα τα υπόλοιπα –πουκάμισο, γιλέκο, παντελόνι– σε εκρού αποχρώσεις, αφού τότε δεν υπήρχε κάτασπρο ύφασμα.
Το δεύτερο κοστούμι ήταν σε γαλάζιο-γκρι τόνο. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Δεκεμβρίου 2025 και η Άρτεμις πήγε να τη δει την επόμενη μέρα, χαρούμενη που αναγνώριζε στην οθόνη κάθε μικρή λεπτομέρεια των ρούχων που είχε δημιουργήσει.
Η δυσκολία των πατρόν και η πιστότητα στην εποχή
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις ήταν τα πατρόν. Ο Μιχάλης Σδούκος, που έκανε την ενδυματολογική έρευνα, πρότεινε να φέρουν σχέδια από την Αγγλία ώστε τα ρούχα να αποτελούν πιστά αντίγραφα της εποχής.
Τα πατρόν έφτασαν σε τρία διαφορετικά μεγέθη χαρτιού και η σχεδιάστρια έπρεπε να μελετήσει κάθε κομμάτι: τον γιακά, τη μανσέτα, τις τσέπες, τη φόδρα, τη μόστρα.
Χρειάστηκαν ημέρες μελέτης για να κατανοήσει τον τρόπο κατασκευής, ενώ ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στα ανοίγματα στο πίσω μέρος των πανωφοριών, καθώς τότε οι άνθρωποι ταξίδευαν με άλογο και τα ρούχα έπρεπε να επιτρέπουν την ιππασία.
Η Άρτεμις Ισουφλλάρι παραδέχεται πως μέχρι τότε είχε φτιάξει κυρίως γυναικεία ρούχα εποχής για θεατρικές παραστάσεις. Τα ανδρικά ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Έπρεπε να γίνουν πρόβες με τον ηθοποιό, να ληφθούν μέτρα, να προσαρμοστούν τα μεγάλα πατρόν στο σωστό μέγεθος, ενώ ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στους ώμους και τις μασχάλες ώστε να υπάρχει ελευθερία κινήσεων.
Η ίδια τονίζει ότι ένα ρούχο μπορεί να δείχνει υπέροχο, αλλά αν δεν επιτρέπει άνεση στον ηθοποιό, τότε αποτυγχάνει.
Το στοίχημα των κουμπιών και η λεπτομέρεια της κάμερας
Ιδιαίτερη πρόκληση αποτέλεσαν και τα κουμπιά, ειδικά στα παντελόνια, που έπρεπε να έχουν τη σωστή ρετρό αισθητική και να τοποθετηθούν όπως ακριβώς τότε.
Η ίδια θυμάται τη φράση του ενδυματολόγου: «Θέλω σε παρακαλώ τα ρούχα να είναι ακριβώς όπως και τότε, γιατί δεν ξέρουμε τι σκηνές μπορεί να ζητήσει ο σκηνοθέτης. Μπορεί να είναι μια σκηνή που ντύνεται ο Καποδίστριας».
Ακόμη και το πίσω μέρος του κουμπιού έπρεπε να καλυφθεί με ύφασμα ώστε να μην φαίνεται πλαστικό, και όλα έγιναν στο χέρι.
Η συγκίνηση πίσω από τον ήρωα
Η Άρτεμις μιλά με συγκίνηση για την ευγνωμοσύνη και την τιμή που ένιωσε, δημιουργώντας αυτά τα ρούχα. Για εκείνη, ο Καποδίστριας αποτελεί σύμβολο προσφοράς, ειδικά μέσα από την ίδρυση σχολείων και την προσπάθεια μόρφωσης των νέων.
«Και μόνο που ίδρυσε τόσα σχολεία ο Καποδίστριας, που έδωσε την ψυχή του για να μορφώσει νέα παιδιά, για μένα είναι το παν».
Από την Αλβανία στην Ελλάδα
Η ίδια γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο, μεγάλωσε στα Τίρανα και από το 1995 ζει στην Ελλάδα. Όταν ήρθε, ήξερε μόνο δύο λέξεις: «καλημέρα» και «ευχαριστώ».
Έδωσε εξετάσεις ελληνομάθειας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αργότερα σπούδασε Βιβλιοθηκονομία, όμως συνειδητοποίησε ότι η πραγματική της θέση ήταν αλλού: στη δημιουργία, στα υφάσματα, στο σχέδιο.
«Ήμουν ήδη εκεί που ήθελα, ανάμεσα στη δημιουργία, στα ρούχα, στα υφάσματα…».
Η παράδοση ως πηγή έμπνευσης
Η Άρτεμις αντλεί έμπνευση από τα παραδοσιακά ενδύματα, συνδέοντας πάντα την ενδυμασία με το κλίμα και την τοπογραφία κάθε περιοχής.
Στα Ιωάννινα, τα ρούχα ήταν βαριά λόγω του κλίματος. Στην Κύπρο, λινά και βαμβακερά λόγω της ζέστης. Τα χρώματα και τα υλικά έχουν πάντα σχέση με τον τόπο.
Καταλήγει πως όταν λειτουργείς με αγάπη, σεβασμό και εμπιστοσύνη, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι όμορφο.
Δεν υπάρχουν σχόλια