Υπογειοποίηση καλωδίων
Υπογειοποίηση καλωδίων: Το κόστος των 20 δισ. και τα «όχι» των Δημάρχων
Η λύση είναι γνωστή αν θέλουμε να ξεμπερδεύουμε με τα μπλακ άουτ και τη συζήτηση για το... ορφανό κλαδί. Ονομάζεται υπογειοποίηση δικτύων, τα κόστη είναι δυσθεώρητα, ξεπερνούν τα 20 δισ ευρώ και για τα 242.000 χιλιόμετρα καλωδίων πανελλαδικά, παρ' όλα αυτά η συζήτηση έχει ανοίξει και μαζί πήραν μπροστά και τα πρώτα έργα, κατά προτεραιότητα σε περιοχές με δασικό χαρακτήρα.
Τα καλά νέα είναι ότι ο καταναλωτής δεν θα επιβαρυνθεί, αφού έχουν εξασφαλιστεί 233 εκατ ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, χωρίς τα οποία δεν θα μπορούσε να υπογειοπιοιηθεί ούτε... μισό χιλιόμετρο μπροστά σε τόσο απαγορευτικά κόστη.
Αν ένα χιλιόμετρο εναέριου δικτύου χαμηλής τάσης κοστίζει σήμερα 20.000 ευρώ, το υπόγειο φτάνει τα 80-100.000 ευρώ. Στη δε, μέση τάση, η αναλογία είναι 30-40.000 ευρώ έναντι 100-120.000 ευρώ. Τιμές αυξημένες 30% από πέρυσι λόγω των ανατιμήσεων σε σίδερο, χάλυβα και ενέργεια. Κόστη που εξηγούν γιατί το μεγαλόπνοο και δύσκολο εγχείρημα της υπογειοποίησης δεν θα αφορά παρά συνολικά 2.500 χιλιόμετρα μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια, στα σημεία που αυτό υποφέρει πιο συχνά, δηλαδή μόλις το... 1% του συνολικού του μήκους πανελλαδικά.
Αν για παράδειγμα γινόταν υπόγειο το 50% του συνολικού δικτύου της χώρας, δηλαδή μόνο οι γραμμές μέσης τάσης, το κόστος των 10 δισ ευρώ, επιμερισμένο στα 7,5 εκατομμύρια των ρολογιών, θα σήμαινε 1 δισ το χρόνο. Σπάζοντας το ποσό αυτό στους έξι διμηνιαίους ρεύματος, το κάθε ρολόι, θα έπρεπε να πληρώνει πάνω από 200 ευρώ το δίμηνο, δηλαδή μια αύξηση 30% πάνω στους ήδη φουσκωμένους σημερινούς λογαριασμούς.
Το πρόβλημα ωστόσο είναι παρά την εξεύρεση των ευρωπαϊκών πόρων για τα πρώτα 2.500 χλμ, οι πρόθυμοι Δήμοι να συνεργαστούν με το ΔΕΔΔΗΕ είναι ελάχιστοι. Άλλοι δήμαρχοι δεν θέλουν να υπογειωθούν οι γραμμές γιατί πάνω στις κολόνες έχουν το δημοτικό φωτισμό, άρα αν αυτές καταργηθούν θα πρέπει να σηκώσουν καινούργιες, με δικό τους κόστος. Άλλοι, προτάσσουν την αναστάτωση και την ταλαιπωρία που θα υποστούν οι δημότες τους από το γεγονός ότι θα χρειαστεί να σκαφτεί ο δήμος από την αρχή.
Στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι τοπικοί άρχοντες δεν δείχνουν διατεθειμένοι να αξιοποιήσουν το σχετικό πρόγραμμα χρηματοδότησης που προβλέπει ότι 50% από τα κεφάλαια βάζει ο ΔΕΔΔΗΕ και το άλλο 50% ο δήμος. Ελάχιστοι, οι δήμαρχοι που έχουν δείξει ευελιξία και διάθεση να εκμεταλλευτούν εκμεταλλεύονται στο έπακρο τα προγράμματα του ΕΣΠΑ, κι όλα αυτά χωρίς να υπολογίζονται οι αντιδράσεις από τους ίδιους τους πολίτες, που σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν οι ίδιοι εμπόδιο στην πρόοδο του έργου.
Όταν για παράδειγμα, το ρολόι είναι μέσα στην πολυκατοικία, όπως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, το τμήμα της υπογείωσης μέχρι τον εξωτερικό στύλο είναι αρμοδιότητα της κάθε ιδιοκτησίας, με όποιο κόστος αυτό συνεπάγεται. Αυτά μαζί με πολλά άλλα, όπως αλληλοκάλυψη με δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης και φυσικού αερίου και ζητήματα που άπτονται της αρχαιολογικής υπηρεσίας, δείχνουν γιατί ακόμη και όταν βρίσκονται κάποια κεφάλαια για μερικά χιλιόμετρα δικτύων, το project είναι μεγάλης δυσκολίας και θα πάρει χρόνο.
Τα πρώτα αυτά έργα υπολογίζεται ότι θα πάρουν τουλάχιστον μια τετραετία, με τον προγραμματισμό για φέτος να μιλά για υπoγειοποιήσεις 1.000 χιλιομέτρων, κόστους 100 εκατ ευρώ, και επιπλέον 1.500 χιλιομέτρων, ύψους 150 εκατ ευρώ, για το 2023.
Ένας φυσικά τρόπος θα ήταν, πέραν των ευρωπαϊκών κονδυλίων, να μετακυλισθεί το κόστος στους καταναλωτές. Τα νούμερα είναι απαγορευτικά.
Από τα 240.000 χλμ του ΔΕΔΔΗΕ, αφαιρώντας το 10% των δικτύων που είναι ήδη υπόγεια, απομένουν 216.000 χλμ. Αν τα πολλαπλασιάσουμε με ένα μέσο κόστος 90.000 ευρώ/ χλμ, με βάση την αναλογία των γραμμών Μέσης και Χαμηλής Τάσης, η άσκηση βγάζει ότι η υπογειοποίηση θα κόστιζε πανελλαδικά 20 δισ ευρώ.
Διαιρώντας αυτά τα 20 δισ. ευρώ με τα περίπου 7,5 εκατομμύρια ρολόγια της χώρας, προκύπτει στη δεκαετία ένα κόστος γύρω στα 2.700 ευρώ ανά πελάτη ή 270 ευρώ το χρόνο.
Δεν υπάρχουν σχόλια