106 χρόνια από την Γενοκτονία των Αρμενίων
106 χρόνια από την Γενοκτονία των Αρμενίων
Οι Κύπριοι κοιτάνε σήμερα την σημαία του ψευδοκράτους στον Πενταδάκτυλο ως "προίκα" ενός τεράστιου πόνου,Οι Έλληνες του Πόντου την Παναγία Σουμελά, οι Αρμένιοι πάλι κοιτάνε το όρος σύμβολο του έθνους τους από το Ερεβάν, το βιβλικό Αραράτ σχεδόν πάντα καλυμμένο με χιόνια για να μην ξεχάσουν ποτέ. Εκεί μεσουρανούσε η Αρμενία μέχρι που κύλησαν ποτάμια αίματος και παρέσυραν τα πάντα. Ημέρα μνήμης αλλά είναι και ημέρα δικαίωσης.
Στην σκιά του Αραράτ ακόμα ακούγονται οι φωνές 1.500.000 αθώων ανθρώπων που τους έκαναν να σιωπήσουν με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο. Η ανείπωτη βία να προσπαθείς να ξεριζώσεις ένα γέρικο δέντρο με αρχαίες ρίζες. Το δέντρο θα αντισταθεί αλλά θα αφήσει ένα τεράστιο αποτύπωμα πίσω του που δεν θα σβηστεί ποτέ. Είναι δύσκολο να σβήσεις την Αρμενία ωστόσο ακόμα και αν το έμψυχο της υλικό έγινε ένας επταψήφιος αριθμός και μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας. Η γη της Ανατολίας στα εδάφη της σημερινής Τουρκίας είναι σπαρμένη από αρμένικες μνήμες, εκεί είναι και η θρυλική πρωτεύουσα Άνι να θυμίζει, ένα πανέμορφο στοιχειό, σαν ιερό τοτέμ.
Τα μάτια μας ποτέ δεν θα συνηθίσουν και δεν πρέπει να συνηθίσουν τις ασπρόμαυρες εικόνες που αποτυπώνουν τα αποτελέσματα των φρικτών εγκλημάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Νεότουρκων, ούτε τα αυτιά μας τις ιστορίες των επιζώντων που έφτασαν σε μας μέσω των παππούδων μας. Θα είναι πάντα γροθιά στο στομάχι. Είναι και αυτός ο οικείος πια πόνος, μεταδοτικός και «αποτυπωμένος» πλέον στο DNA των απανταχού Αρμενίων. Πέρασε και περνάει σε κάθε γενιά, φωλιάζει στην συλλογική μνήμη, γίνεται μέρος της ζωής του, γίνεται σύνθημα: ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ...
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον χορευτικό σύλλογο Hamazkayin Dance Groups (Nairi-Nanor-Maralo) για την ευγενική παραχώρηση αρμένικης παραδοσιακής φορεσιάς https://m.facebook.com
/profile.php?id=167313613348135...
Και στον φωτογράφο
Stelios Choustoulakis
Δεν υπάρχουν σχόλια